Waarom je buitenshuis gebruikte verwarmers steeds kapotgaan (en hoe je dit kunt oplossen)
Als je ooit te maken hebt gehad met buitenshuis gebruikte infraroodverwarmers, weet je waarschijnlijk hoe het gaat. Ze werken prima gedurende een bepaalde tijd, maar daarna stoppen ze plotseling met werken.
De meeste mensen denken dat de verwarmer zelf kapot is gegaan. Maar meestal ligt het probleem ergens anders: de leidingen die de verwarmer met de rest van het systeem verbinden. Dit zijn vaak de oorzaak van het probleem.
Het probleem zit in het punt waar deze leidingen in de behuizing komen. Dat is het zwakste punt in het geheel. Goedkope verwarmers gebruiken vaak alleen wat lijm of een rubberen demping om dit probleem te verminderen. Dat werkt misschien een week lang, maar zodra het weer slechter wordt, droogt de lijm uit en barsten de leidingen.
Zodra er geen goede afsluiting meer is, kan vocht binnendringen. Het begint dan het metaal aan te tasten. Voor je het weet, heb je een kortsluiting.
Het ‘slow cook’-effect
Het gaat niet alleen om regen. Ook de hitte speelt een rol. Lampen met hoge wattages worden ontzettend heet. Deze hitte blijft niet alleen in de lamp, maar trekt ook door de koperen leidingen. In goedkope apparaten veroorzaakt dit dat de isolatie van de leidingen van binnenuit beschadigd raakt. Het plastic wordt broos en barst uiteindelijk. Dan ontstaat er een kortsluiting. Op een vochtige dag of wanneer het regent, vormt het water een brug tussen de leidingen. Hierdoor kan het gebeuren dat de fusie doorslaat – of er zelfs brand ontstaat. Dat is natuurlijk niet wat je wilt.
Het juiste proces
We hebben besloten om geen gebruik meer te maken van lijm. In plaats daarvan gebruiken we een meervoudig proces. We gebruiken keramische materialen en hittebestendige fluoropolymertubes. De keramiek fungeert als een soort thermische barrière. Hierdoor wordt de hitte minder snel overgedragen naar de leidingen. De isolatie blijft dan koel genoeg om niet te smelten of te barsten.
We laten de leidingen ook niet zomaar loshangen. Als de leidingen kunnen bewegen, zal de afsluiting uiteindelijk breken. We bevestigen ze dus stevig vast voordat we het keramische materiaal gebruiken. Geen beweging, geen lekken.
Het evenwicht vinden
Je zou nu denken: “Waarom sluit je niet gewoon alle openingen goed af?” Er is echter een probleem: wanneer de apparaten warm worden, zal de lucht erin uitzetten. Als je alles te strak afsluit, creëer je een soort ‘drukpan’. Eén keer een sterke stroomstoot kan al voldoende zijn om de kwartsbuis te beschadigen.
Het is een soort balansopgave. Je wilt een hoge beschermingsklasse om water tegen te houden, maar je hebt ook een manier nodig om de druk kwijt te raken, zodat het apparaat zichzelf niet vernietigt. Het vinden van dit evenwicht is waar echte ingenieurswerk aan voorafgaat.